Sukanya

08 มกราคม 2551

The Lift : ดิ่งดำดิสโก้กับกรู๊ฟ ไรเดอร์

โดย Co-Op

       หากลิฟท์เป็นกล่องสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ที่ทำหน้าที่ยกพาเราขึ้นที่สูงได้ฉันท์ใด กล่องสี่เหลี่ยมใบนี้ก็สามารถหอบนำเราลงสู่ที่ต่ำได้ฉันท์นั้น ขึ้นอยู่ว่าผู้โดยสารจะเป็นคนเลือกกดบังคับให้ลิฟท์เคลื่อนไปในทิศทางใด

       และจากทิศการเคลื่อนที่ของลิฟท์นี้เอง เมื่อถูกนำมาตั้งเป็นชื่ออัลบั้มของกลุ่มนักร้อง นักดนตรีอารมณ์ดี ขี้เล่น นาม ‘กรู๊ฟ ไรเดอร์ส (Groove Riders)’ มันจึงอาจถูกตีความหมายไปได้ทั้งสองทิศ ซึ่งก็ไม่ชัดว่า กรู๊ฟ ไรเดอร์สต้องการจะสื่อถึงอารมณ์เพลงในอัลบั้มใหม่ที่ถูกพวกเขายกลอยขึ้นจากเดิมด้วยหรือไม่ นอกจากที่มันเป็นชื่อเพลงเปิดในอัลบั้มชุดนี้แล้ว

       ซึ่งจะว่าไปดนตรีและมวลรวมของ The Lift อัลบั้มเต็มชุดที่สองของกรู๊ฟไรเดอร์ส หลังจากที่พวกเขาได้ขุดปลุกให้กระแสดิสโก้ในเมืองไทยตื่นขึ้นจากการหลับใหล ด้วยการออกอัลบั้มชุดแรก(แต่มีสองภาค) Discovery ไปเมื่อ 7 ปีที่แล้วนั้น ก็ปกคลุมไปด้วยความหลากหลายโดยมีแกนดิสโก้ปักนำเอาไว้ตรงกลาง

       เพราะถ้าจะให้ไล่นิ้วมือนับเรียงกันจริงๆ จะพบว่าวงดนตรีที่ยึดแนวดิสโก้เป็นเมนหลักในบ้านเรามีอยู่น้อยนิดจนแทบจะนึกหน้าไม่ออก ส่วนใหญ่มักเป็นวงดนตรีที่เล่นแนวดิสโก้ผสมผสานกับดนตรีแด๊นซ์ในจังหวะอื่นๆ เคล้าคลอกันไป

       ฉะนั้นแล้วเมื่อกรู๊ฟไรเดอร์สเปิดตัวออกมาด้วย E.P. ในปี ค.ศ. 2001 บรรดาผู้คนที่นิยมเสพดนตรีเต้นรำในยุค 70’s – 80’s จึงได้เบิกบานฮาเฮ เพราะนอกจากที่พวกเขาจะมีวงดนตรีแนวดิสโก้ที่ค่อนข้างชัดเจนขึ้นมาประดับวงการดนตรีบ้านเราขึ้นอีกวงแล้ว แนวเพลงของกรู๊ฟไรเดอร์ในยุคเปิดตัวก็ยังเป็นการประยุกต์รวมดนตรีดิสโก้เข้ากับดนตรีประเภทอื่นได้อย่างกลมกลืนลงตัวอีกด้วย

       วันเวลาผ่านพ้นไปนานเกือบ 7 ปี วงดนตรีดิสโก้ ที่ประกอบไปด้วยสมาชิกหนุ่ม 4 คนได้แก่ ก้อ- ณฐพล ศรีจอมขวัญ(เบสกีตาร์), มาตร-มาตรชัย มะกรูดทอง(กลอง), กั้ง- อดิศักดิ์ หัตถกุลโกวิท(กีตาร์) และ บุรินทร์ บุญวิสุทธิ์ (ร้องนำ)ได้กลับมารวมตัวในนามกรู๊ฟ ไรเดอร์สอีกครั้ง

       ช่วงที่ชายหนุ่มทั้ง 4 งดเว้นจากการก้าวเดินไปบนเส้นทางกรู๊ฟ ไรเดอร์ส สมาชิกแต่ละคนก็ได้เบี่ยงตัวออกไปตามเส้นทางที่พวกเขาชื่นชอบและถนัด ซึ่งอาจถือได้ว่าเป็นอีกหนึ่งความรักความชอบที่แฝงฝังอยู่ในร่างกายของแต่ละคน ไม่ว่าจะเป็น ก้อ ที่หันไปจับงานแนวโซล ซึ่งเขาก็สามารถทำออกมาได้อย่างดีเยี่ยมและลงตัว หรือ กั้ง กับงานเพลงสไตล์แจ๊ซแบบบราซิลเลียน ที่ได้โชว์ความสามารถทางด้านกีตาร์ของเขาในอีกรูปแบบหนึ่ง

       ฉะนั้นแล้วจะว่าไป หากจับแยกสมาชิกทั้ง 4 ออกจากกันเป็นเอกเทศ แต่ละคนอาจจะมีแนวเพลงที่ถนัดและชื่นชอบส่วนตัวที่แตกต่างกันออกไป แต่เมื่อพวกเขาไหลมารวมเป็นกรู๊ฟไรเดอร์สเมื่อไร ดนตรีสไตล์ดิสโก้จัดๆ ก็จะโชยชื่นออกไปให้ได้เสพกันอีกครั้ง

       โบราณว่าไว้ เมื่อเราอดกลั้นในบางสิ่งที่รักที่ชอบไว้นานๆ หากได้มีโอกาสกลับไปหยิบจับมันอีกครั้ง เรามักจะถลาเข้าใส่ด้วยความกระหายโหย และผลจากการหยุดเว้นไปกว่า 7 ปีของทั้ง 4 หนุ่มก็สามารถพิสูจน์ความกระหายดิสโก้ของพวกเขาออกมาได้อย่างแจ่มชัดในอัลบั้มชุดล่าสุดนี้

       สังเกตได้จากบทเพลงทั้งหมดในอัลบั้ม The Lift ซึ่งมีเพลงเต็มเครื่องดิสโก้ทั้งกลิ่น สี รส สัมผัสครอบคลุมครบครัน ไล่เลี่ยงตั้งแต่อินโทรเปิดอัลบั้มที่บ่งบอกถึงส่วนหนึ่งของที่มาคำว่า The Lift เอาไว้ หลังพ้นเสียงอินโทร เนื้อเรื่องมวลรวมทั้งหมดของ The Lift ก็ดูจะคล้อยเดินกันไปในทางเดียวกัน จนแทบจะเป็นภาพยนตร์เรื่องยาวที่ประกอบไปด้วยบทเพลงย่อยๆ ทั้งหมด 8 เพลง(เพลงใหม่ 7 และเพลงจากอัลบั้ม Love is No.1 อีก 1 เพลง)

       ภาคดนตรีของ The Lift สะท้อนความเป็นดิสโก้ที่มีลูกเล่นหลากหลายกว่าอัลบั้มแรก เสียงเครื่องเคาะ เครื่องเป่า และเครื่องสีที่เคยได้ยินเพียงแผ่วแว่วๆ จากชุดที่แล้วนั้น ถูกดึงขึ้นมารับบทพระเอกพระรองที่โดดเด่นขึ้น มิหนำซ้ำบางช่วงยังเปิดทางให้เครื่องสายก้าวขึ้นมาโซโล่เดี่ยวๆ กันเลยทีเดียว

       โดยรวมอาจเรียกได้ว่าเป็นวันแมนโชว์(One Man Show)ของก้อ ณฐพล มือเบสก็ว่าได้ เพราะกว่า 70 เปอร์เซ็นต์ของอัลบั้มชุดนี้เป็นการสังเวยความใคร่ในอารมณ์ดิสโก้ที่เก็บกดมานานของเขา ฉะนั้นแล้วบทเพลงใน The Lift จึงเต็มไปด้วยลูกเล่นแพรวพราว โดยมีไลน์เบสในลักษณะตบกระจายอยู่หลายท่อน หลายตอน

       นอกจากเสียงตบเบสแล้ว ที่เด่นมากๆ คือ ไลน์กีตาร์ของกั้งที่ถือเป็นภาคต่อขยายจากอัลบั้มแรก บวกกับเสียงร้องแบบกวนๆ ขึ้นจมูก ของบุรินทร์ ที่อาจจะเรียกได้ว่า เป็นเอกลักษณ์ของกรู๊ฟ ไรเดอร์สไปเสียแล้ว

       ดูจากรายชื่อของผู้ที่มีส่วนร่วมในการผลิตงานชุดนี้ ทั้งนักดนตรีตัวหลักและนักดนตรีรับเชิญ ก็ต้องใช้คำว่า คุ้มค่าสมการรอคอยจริงๆ เพราะชื่อผู้ร่วมงานมีทั้ง คงเดช จาตุรันรัศมี(คงเดช สี่เต่าเธอ) ที่เคยมาแจมกับกรู๊ฟ ไรเดอร์สไปเมื่ออัลบั้มชุดที่แล้ว

       นอกจากนั้นยังมี นักแต่งเพลงร่างท้วมฝีมือดีนามปากกา Zentrady และเจ้าพ่อเพลงรักสุดโรแมนติกอย่าง บอย โกสิยพงษ์มาแบ่งปันความไพเราะด้วยการแต่งเพลงให้กรู๊ฟ ไรเดอร์สกันไปคนละเพลงอีกด้วย

       หากหลับตาฟังเสียงที่กรูฟไรเดอร์สส่งมา สิ่งที่ปรากฏในจินตภาพคือชายหนุ่มท่าทางเจ้าชู้กรุ้มกริ่มขี้เล่นคนหนึ่ง ที่แอบซ่อนด้านมุมของความรักที่มีต่อผู้หญิงเพียงคนเดียวของเขาเอาไว้ ฉะนั้นแม้พฤติกรรมและความรู้สึกภายในลิฟท์จึงเป็นอารมณ์และการแสดงออกส่วนตัวที่เสมือนหลุดพ้นออกไปจากสิ่งที่โลกเป็นอยู่ในปัจจุบัน

       ข้อด้อย – เพลงช้าๆ ซึ้งๆ ซึ่งอาจถือเป็นอีกหนึ่งเสน่ห์ของกรู๊ฟ ไรเดอร์สที่ลดลงอย่างเห็นได้ชัด นอกจากนั้นความยาวของเพลงบางเพลงที่มากล้น อาจพาลให้ผู้ฟังบางคนที่ไม่นิยมเสพดนตรีดิสโก้แพรวพราวเบื่อได้

       ข้อดี – ดนตรีแกนดิสโก้ที่พราวไปด้วยเครื่องดนตรีมากมาย ทั้งเครื่องสาย เครื่องเป่า เครื่องเคาะ เสียงร้องหลัก ร้องประสานลงตัว อีกทั้งยังมีเครื่องไฟฟ้าอิเล็คทริคมาผสานผสม การร่วมกันงานของนักดนตรีรุ่นใหม่ฝีมือฉกาจของเมืองไทย และเพลงช้าๆ ที่แม้จะมีน้อยแต่ก็เปี่ยมไปด้วยความไพเราะแบบอบอุ่น

       ซื้อมั้ย – ถ้าคุณเป็นผู้ที่มีดิสโก้ในหัวใจ ชื่นชอบดนตรีดิสโก้ ฟังค์กี้ ในอดีต หรือเป็นแฟนกรู๊ฟ ไรเดอร์สเดิม นี่เป็นอีกหนึ่งอัลบั้มที่ไม่ควรพลาด

ที่มา : http://www.manager.co.th/

Posted by : Sukanyas
เวลา : 14:17
จำนวนผู้อ่าน : 6447 คน
Url เรื่องนี้คือ : http://edunews.eduzones.com/sukanya/1924
print