ภาษาถิ่น

ภาษาถิ่น

 
        ภาษาอีสาน เป็นภาษาในท้องถิ่นของคนที่อาศัยอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาษาถิ่นที่ใช้ก็จะมีความแตกต่างจากภาษากลาง วันนี้มารู้จักกับศัพท์ภาษาอีสานคำแรกกันนะคะ

ไปไส : คือ ไปไหน

ตัวอย่าง : เจ้าสิไปไส

ความหมาย : คุณจะไปไหน

ภาษาถิ่น คือภาษาที่ใช้เฉพาะถิ่น ได้แก่ภาษาของแต่ละภาคของประเทศ ได้แก่ ภาคกลาง ภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (อีสาน) ภาคตะวันออก และ ภาคใต้.

ภาษาปาก หรือ ภาษาพูด คือภาษาที่เปล่งเสียงออกมาเป็นถ้อยคำพูด เป็นภาษาที่ใช้พูดกันเพื่อสื่อความหมายให้รู้เรื่อง และทราบความประสงค์ของกันและกัน ถ้าไม่เข้าใจก็สามารถสอบถามกันจนเข้าใจ และบางครั้งจะต้องแสดงกริยาท่าทางประกอบด้วย.

ภาษาเขียน คือภาษาที่ขีดให้เป็นตัวหนังสือ หรือ เลข หรือรูปต่างๆ.

ภาษาปาก และ ภาษาเขียน ยังแบ่งออกได้เป็น ๒ประเภท คือ ภาษาถิ่น และ ภาษาราชการ

ภาษาถิ่น    เป็นภาษาที่ผู้ใช้พูดติดต่อสื่อสาร ตามท้องถิ่นต่าง ๆ   สื่อความหมายเข้าใจกัน ในท้องถิ่นนั้น ๆ

            กาญจนา คูวัฒนะศิริ (2528 อ้างถึงใน http://www.thaipoem.com/web/scoopdata.php?id=4454) กล่าวว่า“ภาษาถิ่น
(dialect)หมายถึง ภาษาที่ใช้พูดแตกต่างกันไปตามท้องถิ่นต่าง ๆ   ที่ผู้พูดภาษานั้น ๆ อาศัยอยู่   หรือ  ภาษาที่พูดในหมู่ชนชั้นหนึ่ง
โดยเฉพาะ   นอกจากนั้นยังหมายถึงภาษาที่ใช้พูดกันในวงการอาชีพหนึ่ง ๆ ก็ได้

http://knowledge.eduzones.com/knowledge-2-1-15672.html